گروه مقاله : مهارت های آموزشی
تاريخ انتشار : 1399/03/199
كد :402

سال ها آموزش و پرورش، اما هنوز نمی دانیم چگونه به خود عشق بورزیم

آموزش باید این قدرت را به ما ببخشد که بتوانیم از خودمان مراقبت کنیم

بی نظم، بی اخلاق، کم انگیزه، چالش برانگیز...

برچسب ها زیادی در طول دوران مدرسه به کودکان داده می شود.

ما به ندرت متوقف می شویم و می فهمیم چه احساسی در پشت هر دانش آموز قرار دارد.

جالب است در موقعیت هایی مانند کسب و کار یا سیاست ، هوش هیجانی از اهمیت اساسی برخوردار است ، در حالی که سازمان ها و موسسات آموزشی عنصر مهم هوش هیجانی را آنچنان که شایسته است در برنامه های تحصیلی خود قرار نمی دهند.

آموزش باید این قدرت را به ما ببخشد که بتوانیم از خودمان مراقبت کنیم. و اگر به کودکان خود در ابتدا دربارۀ چیستی و اهمیت عزت نفس، احترام و همدلی آموزش ندهیم هیچ ارزشی برای آموزش علوم و ادبیات وجود ندارد.

مهارت های شناختی برای سیستم دانشگاهی ضروری است. در عین حال ، احساسات به نظر می رسد جنبه "تابو" دارد که باید در حوزه خصوصی محدود شود.

آموزش و پرورشی که ذهن ها را شکل می دهد و نه افراد را

کودکان و نوجوانان امروز در فن آوری های جدید استراتژیستی ماهر هستند. ایموجی یا شکلک ها در پیام های متنی شان اغلب تنها رویکرد آنها به دنیای احساسات است. اما هنگام دور بودن از دستگاه های تلفن همراه ، قادر به مدیریت یا جلوگیری از موقعیت هایی مانند قلدری نیستند.

تحقیقات نشان می دهد مدارس که در آن برنامه های هوش هیجانی در کلاس درس بکار برده شده است، رفتارهای قلدرمابانه از بین رفته و عملکرد تحصیلی بطور معناداری افزایش پیدا کرده است.

چرا در مدارس برنامه های آموزش هیجانی بسیار کم رنگ است؟

وزن جنبه های شناختی هنوز هم ریشه عمیقی در سیستم مدرسه ما دارد حتی اگر نظریه هایی مانند "هوش چندگانه گاردنر" ، در مورد لزوم آموزش زودهنگام دربارۀ هوش هیجانی کودکان تاکید کنند.

بهتر است کودکان منحصر بفرد پرورش دهیم، نه دانش آموزان همانند

در جامعه با تغییر و تحولات زیاد امروز لازم است با تقویت ظرفیت طبیعی کودک، ارزش انسانی را در اولویت قرار دهید تا برای خودش بفهمد چه چیزی برای او بهترین است و چه چیزی را به جهانیان عرضه می کند تا "او بی نظیر باشد".

یکی از جنبه های قابل توجه این است که ما همه انتظارت تربیتی و پرورشی کودکان را از آموزش و پرورش درخواست می کنیم. در حالی خانواده اولین و مهمترین مکان برای یادگیری است.

خانواده: اولین مرحله در پرورش هوش هیجانی

عصب شناسی آموزشی بطور واضحی روشن ساخته که محیط هیجانی که کودک در آن رشد می کند بطور زیادی تعیین کنندۀ رشد بیشتر او و حتی شخصیت است.

شناخت، تعامل، وابستگی ایمن و ارتباطات عاطفی مهره ها و پیوندهایی هستند که به کودک امکان رشد و بلوغ و آزادی را می دهد.

اگر می خواهید به جهانیان فرزندی بدهید که بتواند به دیگران احترام بگذارد، و با رفتارهای متعدد به شکل مناسب و ایده آلی رفتار کند، مراقب کلمات، قضاوتها و اعمال خود باشید. بهترین نمونه و الگو باشید.

مدرسه: جهان کوچک مرحلۀ اجتماعی

مدرسه برای کودک نمونه بارز آن دنیایی است که فردا باید با آن روبرو شود. روابط با همسالان و با شخصیت های مقتدر(معلمان) به او در پیشرفت مهارت های جدید و مهم کمک می کند.

در مراكزی كه از عادتها و ابزارهای احساسی سالم استفاده می شود، می بینیم كه بچه ها نسبت به این نوع دانش بسیار پذیرنده هستند. ادغام آنها در کارهای روزمره می تواند به کودکان کمک کند تا روابط خود را بهبود بخشند و در جلوگیری از حملات یا شروع دوستی ها اطمینان بیشتری پیدا کنند.

هوش هیجانی به عادتگاهی تبدیل می شود که به بهینه کردن یادگیری آنها، برای انتقال اضطراب یا استرس کمک می کند. این ممکن است نتایج دانشگاهی آنها را بهبود بخشد. واقعیتی که واقعاً دلگرم کننده است.

 

مقالات مرتبط:

هوش هیجانی چیست و چرا مهم است؟

کاربرد هوش های چندگانه در کلاس درس

کارهایی که هیجانات برای ما می کنند

 

نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
در خبر نامه ما عضو شوید
برای اطلاع از آخرین مطالب و اخبار سایت کافیست ایمیل خود را ثبت کنید
     
.
درباره خود شکوفا

خودشکوفا با بهره مندی از اساتید، محققان و منابع علمی معتبر در تلاش است تا با ارائه بهترین و کاربردی ترین مطالب در قالب فیلم، پادکست، مقاله، سخنرانی، کارگاه اموزشی و غیره در زمینۀ مهارت های ارتباطی، یادگیری، آموزشی، و تربیتی به همه کمک کند تا ابراز وجود موثری در جامعۀ خود داشته باشند.

telegram instagram aparat linkedin