گروه مقاله : مقالات ویژه
تاريخ انتشار : 1397/02/09 - 12:36
كد :134

مهارت ارائه: چطور ایده های پیچیده را بطور روشن ارائه کنیم؟

وقتی سعی دارید که اطلاعات پیچیده را به مخاطبین توضیح دهید، اولین وظیفه شما این است که محتوای درست آن را بیان کنید.

کدام یک مهم تر است: آنچه می گویید، یا چگونگی گفتن آن؟

وقتی سعی دارید که اطلاعات پیچیده را به مخاطبین توضیح دهید، اولین وظیفه شما این است که محتوای درست آن را بیان کنید. نمی توانید محتوای ضعیف یا خسته کننده را پشت یک فن بیانِ کاریزماتیک و گیرا پنهان کنید و از مخاطبین انتظار داشته باشید که اجازه بدهند با آن روش فرار کنید. اما نحوه برقراری ارتباط ما نیز اهمیتی حیاتی دارد. وقتی کسی در حال صحبت کردن است، اکثر اطلاعاتی که ما دریافت می کنیم از طرف زبان بدن، اشتیاق و لحن صدای او بدست می آیند. تجربه کلی ما از سخنران است که اهمیت دارد.

چرا این اتفاق می افتد؟ مغز ما دارای "نورون های آینه ای" است که بطور خودکار باعث می شوند هیجانات فرد مقابل را کپی برداری کنیم. آیا تا به حال متوجه شده اید که وقتی می بینید کسی در خیابان لبخند می زند، شما نیز شروع به لبخند زدن می کنید؟ اگر یک سخنران شاد و آرام به نظر برسد، مخاطبین نیز همان احساس را پیدا می کنند و بهتر می توانند اطلاعاتی که او منتقل می کند را جذب کنند.

هرچه اطلاعات پیچیده تر باشد، مهم تر هم خواهد بود. تصور کنید که سعی دارید آخرین کشفیات علمی را با صدایی یکنواخت و صاف بیان کنید. اگر به نظر هیجان زده نیایید، شنونده نیز احساس هیجان نخواهد کرد. درگیر شدن با اطلاعات برای آنها سخت تر می شود و درنتیجه درک آن به چالش جدی تری برایشان تبدیل خواهد شد.

چه مقدار جزئیات فنی را بیان کنیم؟

این یک نکته ظریف است. بطور کلی، تا حد امکان سعی کنید از زبان فنی و پیچیده استفاده نکنید. اگر خواستید این کار را بکنید، اطمینان یابید که استفاده از زبان فنی قطعا ضروری است تا بتوانید به مخاطبین کمک کنید نکته شما را درک کنند یا بفهمند – و اطمینان یابید که اصطلاح مورد استفاده را سریعا توضیح دهید.

به یاد داشته باشید که بین استفاده از زبانی که ساده است (درک آن راحت است) و زبان ساده انگارانه (طوری با مسئله برخورد کنید که گویی اصلا پیچیده نیست) تفاوت وجود دارد. گفته های خود را تا حد امکان ساده و روشن بیان کنید، و هرجا امکان داشت از نمونه ها و مثال های واقعی استفاده کنید. اما با تظاهر به اینکه یک مسئله اصلا پیچیدگی ندارد مخاطبین خود را تحقیر نکنید.

چرا باید هنگام ارائه یک ایده از زبان بدن استفاده کنید؟

زبان بدن خوب یک راه حیاتی برای حفظ اشتیاق و علاقه در مخاطبین است. اگر به نظر گوش به زنگ اما آرام به نظر برسید، مخاطب نیز همین احساس را پیدا خواهد کرد. صاف بایستید، اما هرگونه تنش و خشکی در بدن خود را دور کنید. ایده خوبی است که دست هایتان را به نحوی بازی بدهید که به روشن کردن آنچه توضیح می دهید کمک کنند – اما تنها درصورتی این کار را بکنید که به نظر طبیعی بیاید، و سعی نکنید که بطور غیرضروری دست هایتان را به اطراف بچرخانید.

خودتان باشید

بهترین سخنرانان سعی نمی کنند که از کسی دیگر تقلید کنند؛ آنها صرفا یک نسخه بزرگتر از خودشان هستند. مهم است که برای منحصربفرد بودن خودتان احترام قائل باشید و از روش خود برای برقراری ارتباط استفاده کنید. به این فکر کنید که چطور می خواهید یک اتفاق هیجان انگیز که امروز برایتان رخ داد را برای دوستان تعریف کنید، و بطور طبیعی از چه حالات بدنی استفاده می کنید.

مراقب حرکات پرت کننده حواس باشید

گاهی حرکت کردن به اطراف یا سرعت گرفتن در حین سخنرانی می تواند به داستان شما کمی هیجان بدهد، اما این کار باعث پرت شدن حواس حضار می شود. همیشه سعی کنید شیوه حرکت کردنتان متناسب با هیجان یا محتوایی باشد که می خواهید منتقل کنید.

فکر خوبی است که از خودتان فیلم بگیرید و ببینید آیا حرکتی انجام می دهید که باعث حواس پرتی حضار باشد یا اعصاب شما را بهم بریزد. بی قراری، حرکات جزئی، تغییر مرکز ثقل بدن، تاب خوردن یا بازی کردن با خودکار نمونه هایی کلاسیک از این حرکات هستند.

با مخاطبین تماس چشمی برقرار کنید

یکی از مهم ترین حیطه های زبان بدن، تماس چشمی است. این کار واقعا به مخاطبین کمک می کند که احساس کنند در داستان غرق شده اند، و همچنین به شما بعنوان یک ارائه دهنده کمک می کنند که احساس اضطراب کمتری بکنید. چند ثانیه تماس چشمی با هر مخاطب کمک می کند که اعصاب خود را آرام کنید. این کار در ابتدا به نظر طولانی می آید و راحت نیست، اما سعی داشته باشید که برای چند ثانیه فکر کنید فقط با آن یک نفر در تعامل هستید و سپس دوباره ادامه بدهید، و همچنین سعی کنید که همه حضار مورد توجه شما باشند.

استعاره و تصویرسازی در انتقال یک ایده پیچیده به شما کمک می کنند

می گویند که "شنیدن کی بود مانند دیدن"، و همین ضرب المثل درمورد تصویری که با کلمات خود خلق می کنیم نیز صادق است. اگر بتوانید کاری کنید که مخاطب آنچه توضیح می دهید را واقعا "ببیند"، نه تنها او بهتر می تواند آنرا بفهمد، بلکه بعدا نیز بهتر آنرا به خاطر خواهد آورد.

استفاده از قیاس و استعاره خیلی موثر است، بویژه اگر مثال های واقعی برای نکته های خود نداشته باشید. مجبور نیستید که اطمینان یابید قیاس انتخابی شما واقعا درست است، بلکه یک استعاره خوب برای یک موضوع پیچیده همیشه در ذهن افراد باقی خواهد ماند. بعنوان مثال، می توان از قیاس مسابقه اسب دوانی برای توضیح الکتریسیته برای دانش آموزانم استفاده کرد. اسب ها الکترون ها هستند، و مسیر مسابقه نیز مدار برقی است.

ارائه خود را به بخش های قابل مدیریت تقسیم کنید

ابتدا، تصور کنید که ارائه شما یک پل طنابیِ زهوار در رفته است که برای عبور از یک دره عمیق از آن استفاده می کنید. هر نقطه ضعفی باعث می شود در هر لحظه امکان داشته باشد که به قعر رودخانه زیر پایتان سقوط کنید. اصلا خوب نیست. اکثر ما در دوره هایی هنگام سخنرانی چنین حسی را داشته ایم، بویژه اگر ارائه ما درمورد چیز جدیدی بوده باشد.

بااین حال، به جای آن می توانید سخنرانی خود را بصورت یک سری سنگ پله تصور کنید، و تصور کنید که به راحتی در حال پریدن از یک سنگ به سنگ دیگر هستید. اگر یک سنگ لق باشد یا آب آن را ببرد، خیلی راحت می توانید که به جلو، اطراف یا حتی به عقب بپرید. برای سفر شما به سمت دیگر رودخانه مشکلی پیش نخواهد آمد.

اگر بتوانید سخنرانی خود را بصورت یک مجموعه از صحبت های کوچک و کامل در نظر بگیرید، در آن صورت اگر یک بخش آن اشتباه پیش برود، فراموش خواهد شد و فکر نمی کنید کل سخنرانی خراب شده است؛ کاری که می کنید این است که به بخش بعدی بپرید. بعدا می توانید دوباره روی آن کار کنید.

آدرنالین را به خدمت خود درآورید

اعصاب یک پدیده کاملا طبیعی هستند، و روش بسیار مفیدی هستند برای اینکه اطمینان یابید کاملا پرانرژی، سرحال، و آماده برای ارائه سخنرانی هستید. بنابراین، هجمه آدرنالین را با آغوش باز بپذیرید و به جای ترس آنرا هیجان بنامید. اشکالی ندارد اگر احساس دلشوره می کنید – این روشی برای این است که دلشوره را هدایت کنید.

ورزش، موسیقی و مدیتیشن به شما کمک می کنند

من کمی قبل از اینکه بخواهم سخنرانی کنم مقداری ورزش می کنم. کمی می دوم یا اینکه کمی موسیقی گوش می کنم. این کار بدنم را بیدار می کند، تنش را آرام می کند، و جوهر خلاق مرا به جریان می اندازد. همچنین دوست دارم که به موسیقی هایی گوش کنم که به من الهام می دهند یا هیجان زده ام می کنند. و سپس قبل از اینکه آمادة رفتن به روی صحنه شوم، سعی می کنم کمی تمرین تنفسی یا مدیتیشن انجام دهم تا ضربان قلبم را آرام کنم و تمرکزم را بدست آورم.

یک تمرین تنفس ساده این است که کمی عمیق تر از معمول نفس بکشید، و سپس نفس خود را کمی عمیق تر از معمول بیرون بدهید. پنج بار دیگر این کار را انجام دهید و سعی کنید برروی تنفس خود تمرکز کرده و اجازه بدهید تمام فکرهایتان برای لحظه ای از شما دور شوند. این کار هم تمرکزبخش است و هم آرامش بخش.

در ادامه این تمرین می توان کمی مدیتیشن را اضافه کرد. تصور کنید شما یک حفره شیشه ای هستید که پر از مایع گل آلود است. وقتی نفس خود را به داخل می دهید، تصور کنید که بدن خود را با یک مایع شفاف پر می کنید که به شما احساس انرژی و تازگی می دهد. وقتی نفس خود را بیرون می دهید، تصور کنید که مایع گل آلود را بیرون می دهید که معرفِ ترس و ابهام های شما است.

در هر حال، به یاد داشته باشید که باید لذت ببرید، با خودتان تکرار کنید: "این وقت من است، می خواهم درمورد چیزی صحبت کنم که بسیار آنرا دوست دارم، پس می خواهم از آن لذت ببرم."

 

نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
در خبر نامه ما عضو شوید
برای اطلاع از آخرین مطالب و اخبار سایت کافیست ایمیل خود را ثبت کنید
     
.
درباره خود شکوفا

خودشکوفا با بهره مندی از اساتید، محققان و منابع علمی معتبر در تلاش است تا با ارائه بهترین و کاربردی ترین مطالب در قالب فیلم، پادکست، مقاله، سخنرانی، کارگاه اموزشی و غیره در زمینۀ مهارت های ارتباطی، یادگیری، آموزشی، و تربیتی به همه کمک کند تا ابراز وجود موثری در جامعۀ خود داشته باشند.

telegram instagram aparat linkedin

تمام حقوق این سایت متعلق به گروه علمی و آموزشی خودشکوفا است